11 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ-ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ

Στις 11 Δεκεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού. Τα παιδιά όλου του κόσμου, ανεξαρτήτου χρώματος γιορτάζουν. Αν όμως θέλετε τη γνώμη μου, τα παιδιά όλου του κόσμου θα έπρεπε να γιορτάζουν κάθε μέρα.
Γιατί τα παιδιά όπως και οι ενήλικες έχουν δικαιώματα. Δικαιώματα που κάποιοι που θεωρούνται "έξυπνοι" καταπατούν με τον πιο βάναυσο τρόπο. 
Τι να πρωτοσκεφτεί κανείς; Την ψυχαναγκαστική παιδική εργασία;  Την παιδική βία που βιώνουν παιδιά ακόμα και μέσα στην κούνια τους; Την έλλειψη εκπαίδευσης; Την έλλειψη βασικών καθημερινών αναγκών(νερό, φαγητό, ένδυση);
Την έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης;

Η Χάρτα των δικαιωμάτων του παιδιού αναφέρει:

* Δικαιούμαι να έρθω στη ζωή. Δικαιούμαι να υπάρξω.
* Δικαιούμαι να μεγαλώσω σε έναν κόσμο χωρίς βία και φτώχεια.
* Δικαιούμαι να ζήσω σε έναν κόσμο που σέβεται και προστατεύει το φυσικό περιβάλλον.
* Δικαιούμαι να έχω ελεύθερη πρόσβαση στον μαγικό κόσμο της γνώσης.
* Δικαιούμαι να έχω ελεύθερο χρόνο και χώρο για να παίζω.
* Δικαιούμαι να μάθω τί είνα καλό για την σωματική και ψυχική μου υγεία.
* Δικαιούμαι να περνάω αρκετό χρόνο με τους γονείς μου.
* Δικαιούμαι να ζήσω με αθωότητα και ανεμελιά τα παιδικά μου χρόνια.
* Δικαιούμαι να ζήσω σε μιά κοινωνία που προστατεύει τα προσωπικά μου δεδομένα.
* Δικαιούμαι έναν κόσμο ανθρώπινο, δίκαιο και ειρηνικό. ΄Εναν κόσμο στον οποίο θα μεγαλώσουν αύριο τα δικά μου παιδιά.

Ήδη πολλές οργανώσεις ασχολούνται χρόνια με αυτό το κομμάτι. Η Unicef, η Unesco,η Actionaid ειναι 3 από τις πιο σημαντικές που προσφέρουν έργο, διαδραστικά με πολίτες σαν όλους εμάς. 

Ας γίνει αυτή η 11 Δεκεμβρίου μέρα έναρξης μιας μάχης που όλοι μπορούμε να δώσουμε και να κερδίσουμε! Γιατί όλοι θέλουμε να κοιτάμε στα μάτια τα παιδιά και να καθρεπτίζεται μέσα τους η ψυχή μας.
Η ψυχή που θα έχουμε προσφέρει για να μπορούν όλα τα παιδικά μάτια να χαμογελούν!

Και κλείνω με κάτι που βρήκα κάποτε σε ένα κείμενο και το αντέγραψα. 
Δεν έγραψα συγγραφέα, δεν έγραψα τίποτα, ενώ θα έπρεπε!
Ας με συγχωρήσει που το δανείζομαι για αυτήν εδώ τη μέρα, αλλά τον ευχαριστώ πολύ γιατί θα το θεωρήσω δώρο του σε όλα τα παιδιά του κόσμου!!
Σαν θέμα έχει τη φωνή όλων των παιδιών. Όλων αυτών των παιδιών που μας μιλάνε αλλά εμείς δεν ακούμε. Γιατί έχουμε μάθει μόνο να μιλάμε. Μόνο να διατάζουμε. Τι θα μας έλεγαν όμως αν σωπαίναμε και μπορούσαμε να τα ακούσουμε;

* Αν ζω μέσα στην κατανόηση, μαθαίνω να έχω υπομονή.
* Αν ζω μέσα στη δικαιοσύνη, μαθαίνω να είμαι δίκαιος.
* Αν ζω μέσα στην ασφάλεια, μαθαίνω να πιστεύω.
* Αν ζω μέσα στην κριτική, μαθαίνω να κατακρίνω.
* Αν ζω σε εχθρικό περιβάλλον, μαθαίνω να καυγαδίζω.
* Αν ζω μέσα στην ντροπή, μαθαίνω να αισθάνομαι ένοχος.
* Αν με δέχονται όπως είμαι, μαθαίνω να βρίσκω την αγάπη μέσα στον κόσμο.

Πηγές : UNICEF, UNESCO, ACTIONAID

Χριστουγεννιάτικο λαχείο

Μεγάλη έκπληξη έκανε στον κόσμο του animation η ταινία μικρού μήκους «Χριστουγεννιάτικο λαχείο με τον Τζάστιν» (Anuncio Lotería de Navidad). Ο πρωταγωνιστής της ταινίας είναι ο Τζάστιν ένας φύλακας που εργάζεται σε βραδινές βάρδιες σε ένα εργοστάσιο μανεκέν.

Ο Τζάστιν δεν έχει και πολλούς φίλους ανάμεσα στους συνάδελφους του και έρχεται σε επαφή κυρίως μόνο με τα μανεκέν  με τα οποία εντυπωσιάζει κάθε πρωί τους συναδέλφους του.

Μια μέρα που οι εργαζόμενοι αποφάσισαν να παίξουν το λαχείο εκ μέρους του κάθε εργαζομένου  και το κερδίζουν, ο Τζάστιν νομίζει πως τον ξέχασαν, όμως μια ευχάριστη έκπληξη τον περιμένει όταν γυρνάει στην δουλειά.

Δείτε το βίντεο :

Η ενσυναίσθηση πηγάζει από την αυτεπίγνωση (βίντεο)

Η ενσυναίσθηση συνιστά ικανότητα κατανόησης των συναισθημάτων, της συμπεριφοράς και των κινήτρων των άλλων ατόμων. Για την επίδειξη ενσυναίσθησης, η οποία είναι δείκτης συναισθηματικής νοημοσύνης, δεν είναι απαραίτητη η προφορική επικοινωνία καθώς μπορεί να στηρίζεται στη μη λεκτική επικοινωνία. Το σύντομο βίντεο που ακολουθεί συνιστά παράδειγμα ενσυναίσθησης. Άλλωστε, σύμφωνα με τον Daniel Coleman «η ενσυναίσθηση οικοδομείται πάνω στην αυτεπίγνωση. Όσο περισσότερο ανοιχτοί είμαστε στις ίδιες μας τις συγκινήσεις τόσο περισσότερο ικανοί θα είμαστε στο να αντιληφθούμε τα συναισθήματα».

Το δέντρο που ήθελε να το αγαπούν: Μία εξαιρετική ταινία μικρού μήκους..

Tο όμορφο animation μικρού μήκους «Το δέντρο που ήθελε να το αγαπούν» διηγείται την ιστορία της φιλίας μεταξύ ενός δεντρόσπιτου και ενός παιδιού.

Όταν ο πρωταγωνιστής της ιστορίας μετακομίζει, το δέντρο που μένει πίσω, νιώθει μοναξιά και δεν αντέχει την έλλειψη του μικρού του φίλου. Σίγουρα αξίζει να αφιερώσετε πέντε λεπτά για να τη δείτε παρέα με το παιδί.

ΝΑ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙΣ, ΝΑ ΜΙΚΡΑΙΝΕΙΣ, ΝΑ ΠΕΦΤΕΙΣ, ΝΑ ΞΑΝΑΣΗΚΩΝΕΣΑΙ, ΝΑ ΠΕΤΑΣ… (ΒΙΝΤΕΟ)

Ένα video για την ενηλικίωση αλλά και για τις σκληρές προσγειώσεις της ζωής, που μπορεί να σε κάνουν να φτάσεις πιο μακριά απ’ ό,τι φανταζόσουν…

Οι σχέσεις γονιών και παιδιών είναι αναμφισβήτητα από τις πιο δυνατές. Σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που ο απογαλακτισμός είναι δύσκολη υπόθεση… 

Αυτό ακριβώς πραγματεύεται το πολύ γλυκό φιλμάκι του Joost Lieuwma. 

Από τη μια η θαλπωρή, η φροντίδα και η ασφάλεια της οικογένειας και από την άλλη η ανάγκη για ανεξαρτητοποίηση.

Το πρώτο φαίνεται να υπερισχύει του δεύτερου.

Αλλά μια απρόσμενη ανατροπή θα αλλάξει τελικά την κατάσταση.

Δείτε το: https://vimeo.com/75849442

Πηγή:www.enallaktikos.gr