Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2016

Ξεκίνησε η δημιουργία του βραχόκηπού μας

Ποιός δεν θα ήθελε να δημιουργήσει ένα βραχόκηπο στον κήπο του δημιουργώντας ένα πραγματικά εντυπωσιακό χώρο;Εμείς λοιπόνξεκινήσαμε να το φτιάχνουμε στο αλσάκι του σχολείου μας,
 Ένας κήπος με βράχια αποτελεί απομίμηση της φύσης και
με σωστούς φυτικούς συνδυασμούς μπορεί να αποτελέσει μία αισθητική απόλαυση. Το νερό, τα ξύλα, η πέτρα και τα φυτά αλλά και το φως είναι τα μόνα που χρειάζονται. Για την δημιουργία όμως ενός βραχόκηπου, θα πρέπει να ακολουθηθούν ορισμένα βήματα. 







  • Διαλέγοντας την θέση. Ο βραχόκηπος θα πρέπει να κατασκευαστεί σε καλά προετοιμασμένα θεμέλια. Έχει μεγάλη σημασία η σωστή προετοιμασία του εδάφους και η καλή αποστράγγιση της περιοχής του βραχόκηπου. Επιπλέον θα πρέπει να υπάρχει αρκετό φως για την σωστή ανάπτυξη των φυτών που θα τοποθετηθούν.



  • Φυτεύοντας τον βραχόκηπο. Μπορούμε να φυτέψουμε φυτά του βουνού, αρωματικά φυτά, ανθοφόρα κτλ. Βάζουμε το μείγμα του εδάφους που χρειάζεται. Ανοίγουμε μία μικρή τρύπα και τοποθετούμε το φυτό, συμπιέζοντας μετά με το φτυάρι.

  • Φυτέψαμε: ελιά και αγριελιά-κοκορέβυθο-αγριοαμυγδαλιά-γεράνια,λαδανιά κ.ά


    • Προσθέτοντας την τελευταία στρώση. Τοποθετούμε τους μικρότερους βράχους και τα θραύσματα πάνω στο χώμα του βραχόκηπου και ανάμεσα στους βράχους για να παρεμποδίσουμε το φύτρωμα των σπόρων των ζιζανίων και να εξασφαλίσουμε αρκετή υγρασία στο χώμα.

    • Περισσότερες εικόνες από το βραχόκηπο μας:
     https://www.flickr.com/photos/128564050@N05/albums/72157665152700266

    Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2016

    ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

            Αγαπητοί γονείς, σας προσκαλούμε τη Δευτέρα 29-02-2016 και ώρα 17:00  στην ομιλία-συζήτηση με την ψυχολόγο του Σχολείου μας κα Κακανάκη, με θέμα: «Συμπεριφορά των παιδιών-Πώς θέτουμε τα όρια;».

     Θεωρούμε ότι η παρουσία σας είναι απαραίτητη.

    ΚΕΦΑΛΑΙΟ 10 -ΓΛΩΣΣΑ-ΣΤΟΟΥΝΧΕΤΖ

    To Στόουνχεντζ είναι νεολιθικό μεγαλιθικό μνημείο του οποίου η διαμόρφωση συνεχίστηκε ως την Εποχή του Χαλκού, κοντά στο Έιμσμπερι (Amesbury) της Αγγλίας στην κομητεία του Γουΐλτσιρ (Wiltshire), περίπου 13 χλμ βορειοδυτικά του Σώλσμπερι (Salisbury). Πρόκειται για έναν κύκλο μεγαλίθων, που κατασκευάστηκε σύμφωνα με τις πλέον αποδεκτές αρχαιολογικέςεκτιμήσεις ανάμεσα στο 2500 π.Χ. και το 2000 π.Χ.. Το αρχαιότερο κυκλικό ανάχωμα και η περιφερειακή τάφρος, που ανήκουν σε πρωιμότερη φάση του μνημείου, χρονολογήθηκαν προσφάτως περί το 3100 π.Χ..





    ΚΙ ΑΛΛΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ  ΑΡΧΑΙΩΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΩΝ:


    ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

            Αγαπητοί γονείς, σας προσκαλούμε τη Δευτέρα 29-02-2016 και ώρα 17:00  στην ομιλία-συζήτηση με την ψυχολόγο του Σχολείου μας κα Κακανάκη, με θέμα: «Συμπεριφορά των παιδιών-Πώς θέτουμε τα όρια;».

     Θεωρούμε ότι η παρουσία σας είναι απαραίτητη.

    Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

    ΕΙΔΗ ΓΩΝΙΩΝ

    Picture
    Picture

    H γωνία ονοματίζεται με τρία κεφαλαία γράμματα, όπου το γράμμα της κορυφής μπαίνει στη μέση (ΑΟΒ ή ΒΟΑ), βάζοντας από πάνω του το σύμβολο της γωνίας (^).


    Picture

    Picture
    Τα είδη των γωνιών είναι η  οξεία, η  ορθή  και  η  αμβλεία. Η ορθή γωνία είναι 90 μοίρες, η οξεία γωνία είναι μικρότερη της ορθής και η αμβλεία μεγαλύτερη της ορθής.

    Μονάδα μέτρησης των γωνιών είναι η γωνία μιας μοίρας, δηλαδή η μία από τις 90 ίσες γωνίες στις οποίες χωρίζεται η ορθή γωνία: 1 ορθή = 90 μοίρες και
    1 μοίρα = 1/90 της ορθής

    Το μέγεθος της γωνίας εξαρτάται από το άνοιγμα των πλευρών της και όχι από το μήκος των πλευρών της. Για να μετρήσουμε μία γωνία χρησιμοποιούμε το μοιρογνωμόνιο.  
    Picture
    Μοιρογνωμόνιο

    Picture
    Εξάσκηση στην μέτρηση γωνιών
    Picture
    Εικονικό μοιρογνωμόνιο


    Picture
    Κάνε τους όλους μούσκεμα στο επόμενο παιχνίδι. Απλά, επίλεξε τη σωστή γωνία με την οποία θα περιστραφεί το μπουγελοκανονάκι.

    ΠΗΓΗ: http://anoixtosxoleio.weebly.com/epsilonnu972tauetataualpha-7.html#.Vs3T43tRF3I

    Picture



    ΓΛΩΣΣΑ: Ενότητα 10 -Επιστημονική φαντασία- «Χαμένοι πολιτισμοί-Ατλαντίδα»




    ΧΑΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ – ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ


    Από όλα τα μυστήρια του κόσμου, η Ατλαντίδα είναι ίσως το πιο πολυσυζητημένο…
    Βάση αρχαίων μύθων, πρόκειται για ένα νησί στο οποίο άνθισαν πάμπολλοι πολιτισμοί προτού καταστραφεί και εξαφανιστεί από κατακλυσμό.

    ATLANTIDA_2

    Το 350 π.Χ. ο Πλάτων, ο μεγάλος Ελληνας φιλόσοφος, γράφει δύο διάλογους, τον “Τίμαιο” και τον “Κριτία”, και ο κόσμος ακούει για πρώτη φορά το όνομα της Ατλαντίδας. Η ιστορία μιας βυθισμένης ηπείρου, στα εδάφη της οποίας άνθισε ένας εκπληκτικός πολιτισμός….

    Χάρτες της Αρχαίας Ατλαντίδας.
    Χάρτης της Ατλαντίδας του Βασ.Πάσχου, με βάση τα στοιχεία του Όμηρου, του Πλάτωνα, του γεωγράφου Μάρκελλου κλπ., Αθήνα 1979
    Χάρτης της Ατλαντίδας του ΒασΠάσχου

    Σύμφωνα με τον Πλάτωνα, η Ατλαντίδα βρίσκεται μπροστά στις Ηράκλειες Στήλες- αυτό που αποκαλούμε σήμερα «Το στενό του Γιβραλτάρ»

    BINTEO : SEARCH FOR ATLANTIS – History channel

    Το 2009 μια τυχαία περιήγηση στο Google Earth από έναν Άγγλο μηχανικό αεροναυπηγικής, που διέκρινε περίεργους σχηματισμούς επανέφερε το θέμα της ύπαρξης ή όχι της Ατλαντίδας. Συγκεκριμένα διέκρινε ανατολικά των νησιών Μαδέρα και Καναρίων νήσων περίεργους σχηματισμούς που έμοιαζαν με ρυμοτομία πόλης.

    Ενδιαφέροντα άρθρα :

    κλικ ΕΔΩ——–>>Τη χαμένη Ατλαντίδα υποστηρίζουν ότι βρήκαν οι επιστήμονες

    Λύστε  τo ——>>σταυρόλεξο <<——-της Ατλαντίδας (κείμενο βιβλίου)

    Να Θυμάσαι:
    Όταν αφηγούμαστε φανταστικές ιστορίες, πρέπει να το κάνουμε με τέτοιο τρόπο, ώστε να ακούγονται σαν αληθινές. Αυτό μπορούμε να το πετύχουμε:
    • Τηρώντας τους κανόνες της αφήγησης(λογική σειρά παράθεσης των γεγονότων, σωστή χρήση των χρόνων του ρήματος, ώστε να μην υπάρχουν χρονικές ανακολουθίες)
    • Χρησιμοποιώντας ημερομηνίες, ονόματα, τοποθεσίες φανταστικές αλλά αληθοφανείς και συγκεκριμένες( π. χ. όχι «σε μια περιοχή» αλλά «στη Θεσσαλία»)
    • Χρησιμοποιώντας, αν αυτό είναι δυνατό, τον ενεστώτα, ώστε η αφήγηση μας να κρατάει ζωντανό το ενδιαφέρον του αναγνώστη.


    Η ΧΑΜΕΝΗ ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ

    Στην περιγραφή του Πλάτωνα, η Ατλαντίδα, που βρίσκεται «πέρα από τις Ηράκλειες στήλες», ήταν μια ναυτική δύναμη που είχε κατακτήσει πολλά μέρη της δυτικής Ευρώπης και της Λυβικής, περίπου 9.000 χρόνια πριν τον Σόλωνα (δηλαδή κατά το 9560 π.Χ.). Μετά από μια αποτυχημένη προσπάθεια να εισβάλει στην Αθήνα, η Ατλαντίδα βυθίστηκε μυστηριωδώς στο πέλαγος «σε μια μόνο ημέρα και νύχτα ατυχίας».



    Επειδή είναι μια ιστορία που ενσωματώνεται στους διαλόγους του Πλάτωνα, η Ατλαντίδα θεωρείται γενικά ως παραβολή που κατασκευάστηκε από τον Πλάτωνα για να εξηγήσει τις πολιτικές του θεωρίες. Αν και η ιστορία του Πλάτωνα φαίνεται σαφής στους περισσότερους μελετητές, μερικοί προτείνουν ότι η περιγραφή του είναι εμπνευσμένη από παλαιότερες παραδόσεις. Κάποιοι υποστηρίζουν πως ο Πλάτωνας βασίστηκε σε προηγούμενα γεγονότα, όπως την έκρηξη του ηφαιστείου της Σαντορίνης ή τον Τρωικό πόλεμο, ενώ άλλοι επιμένουν ότι έλαβε έμπνευση από πιο σύγχρονα γεγονότα όπως την καταστροφή της Ελίκης το 373 π.Χ. και την αποτυχημένη εισβολή της Σικελίας το 415-413 π.Χ.



    Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2016

    Οι εφτά χρωματιστοί ιππότες - Ένα παραμύθι για τη διαφορετικότητα [ΒΙΝΤΕΟ]


    18:03 | 01 Ιαν. 2016
    Η αποδοχή της Διαφορετικότητας, αποτελεί μια από τις σημαντικότερες αξίες που περιβάλλουν την Αειφορία, καθώς μπορεί να συμβάλει αποφασιστικά στην ειρηνική συνύπαρξη των ανθρώπων και των λαών. Μόνο εφ’ όσον αυτή διασφαλιστεί, μπορούν οι άνθρωποι να αρχίσουν να συνεργάζονται, ώστε τα προβλήματα του κόσμου να λυθούν. Αντίθετα, όσο η καχυποψία και ο ρατσισμός ορθώνουν ανάμεσά τους εμπόδια, η συνεργασία δεν μπορεί ποτέ να είναι συλλογική και γι’αυτό αποδοτική.
    Οι εφτά χρωματιστοί ιππότες
    Μια φορά κι έναν καιρό, εδώ και πολλά χρόνια, υπήρχε το Βασίλειο των Χρωμάτων όπου ζούσαν εφτά ιππότες: ο Κόκκινος, ο Πορτοκαλής, ο Κίτρινος, ο Πράσινος, ο Μπλε, ο Λουλακής και ο Βιολετής. Όλοι ήταν γενναίοι και τολμηροί, κι ένιωθαν πολύ περήφανοι για το χρώμα τους.
    Ο Κόκκινος Ιππότης έλεγε με μεγάλη ικανοποίηση:
    -Το χρώμα μου είναι το ομορφότερο. Κοιτάξτε τη φωτιά, τα κεράσια και τις φράουλες, κι εκείνα τα κόκκινα τριαντάφυλλα που μοιάζουν με ζωντανές φλόγες. Η ζωή είναι κόκκινη, όπως τα χείλη που θέλεις να φιλήσεις!
      
    Ο Πορτοκαλής ιππότης πάντα του απαντούσε:
    – Ναι, αλλά το κόκκινο είναι επίσης το χρώμα του αίματος, του πολέμου. Ενώ το δικό μου είναι το χρώμα που έχουν τα πορτοκάλια και τα μανταρίνια, τα σύννεφα όταν δύει ο ήλιος και ο αέρας είναι ακόμα ζεστός. Είναι ένα γλυκό χρώμα, κι απ’ ό,τι φαίνεται, μοσχοβολάει κιόλας.
      
    Τότε πεταγόταν και ο Κίτρινος Ιππότης:
    – Πόσο λάθος κάνετε! Εγώ είμαι ο πιο όμορφος: ρίξτε μια ματιά στον ήλιο, στα λεμόνια, στο μέλι και στα χιλιάδες λουλούδια του αγρού. Ακόμα και τα φύλλα των δέντρων γίνονται κίτρινα το φθινόπωρο, λες και ζηλεύουν τα λουλούδια.
      
    Αμέσως, ο Πράσινος Ιππότης ξεσπούσε σε γέλια:
    – Ναι, σιγά! Τα φύλλα κιτρινίζουν το φθινόπωρο γιατί είναι ετοιμοθάνατα. Όταν τα φυτά και τα δέντρα είναι δυνατά και νέα, έχουν καταπράσινα φύλλα. Για κοιτάξτε τα βουνά, τα λιβάδια και τα δάση. Ο κόσμος είναι πράσινος όταν είναι ζωντανός.
      
    Όμως, ο Μπλε Ιππότης έβαζε τις φωνές:
    – Τι ανοησίες είναι αυτές που ακούω; Αν ο κόσμος έχει ένα χρώμα που ν’ αξίζει, αυτό είναι το μπλε. Κοιτάξτε την απέραντη θάλασσα, τις λίμνες και τα ποτάμια. Και ο ουρανός; Ένας τεράστιος μπλε θόλος, μια ατέλειωτη έκταση από μπλε χρώμα. Θαλασσί για το νερό και γαλάζιο για τον ουρανό.
      
    Ο Λουλακής Ιππότης, που έμενε όλη αυτή την ώρα σιωπηλός, έλεγε με ξιπασιά:
    – Όμως, τι χρώμα έχουν τα βουνά όταν τα βλέπουμε από μακριά το δειλινό, όταν ο ήλιος βασιλεύει; Λουλακί. Όπως το κρασί και τα ώριμα σταφύλια. Ή σαν τα δαμάσκηνα, τα μούρα και τα σύκα, που είναι πιο γλυκά κι απ’το μέλι. Το λουλακί είναι χρώμα σοβαρό, επιβλητικό, μεγαλοπρεπές.
      
    Και τελευταίος έλεγε ο Βιολετής Ιππότης:
    – Για να δούμε, ποιο είναι το πιο μυρωδάτο και πιο λεπτεπίλεπτο λουλούδι του δάσους; Φυσικά η βιολέτα. Και τι χρώμα έχουν πολλές πολύτιμες πέτρες που κρύβονται στην καρδιά της γης; Το βιολετί είναι ένα χρώμα γεμάτο συναίσθημα, πάθος. Είναι ο ουρανός την ώρα του δειλινού, ο βελούδινος ήχος που βγάζουν τα βιολιά. Και το όνομα της βιολέτας είναι από μόνο του σκέτο ποίημα.
      
    Όλοι τους, λοιπόν, περνούσαν ώρες ολόκληρες μπροστά στον καθρέφτη, καμαρώνοντας τα χρωματιστά είδωλά τους. Γιατί ο καθένας πίστευε ότι είναι ο καλύτερος και μόνο στους άλλους έβλεπε μειονεκτήματα.
      
    Μια μέρα, ο Ασπρόμαυρος Βασιλιάς που, μαζί με την Τριανταφυλλιά Βασίλισσα ήταν οι κύριοι των Εφτά Ιπποτών, τους φώναξε και τους είπε:
    – Αγαπημένοι και γενναίοι Ιππότες των Χρωμάτων, έχω αρχίσει να κουράζομαι με τους καβγάδες και τη ματαιοδοξία σας. Εγώ, ο Ασπρόμαυρος Βασιλιάς, σας διατάζω και σας υποχρεώνω να είστε μονιασμένοι από ‘δώ και πέρα και να μην ξανατσακωθείτε για τις διαφορές σας. Είναι αλήθεια ότι είμαστε διαφορετικοί, αλλά δεν θα ήταν πολύ βαρετό αν ήμασταν όλοι ίδιοι;
    Και συνέχισε:
    – Προσέξτε καλά: σύντομα θα παντρευτεί η κόρη μου, η Τριανταφυλλιά – Λευκή Πριγκήπισσα, και θέλω να διακοσμήσω το παλάτι μου με το πιο ωραίο στολίδι που υπήρξε ποτέ. Το αφήνω στα χέρια σας, Ιππότες των Χρωμάτων.
    Ο καθένας απ’ τους ιππότες άρχισε να σκέφτεται πώς θα ευχαριστούσε τον βασιλιά και σχεδίαζε να διακοσμήσει το παλάτι με μια μεγάλη αψίδα του δικού του χρώματος. Την παραμονή του γάμου, μαζεύτηκαν όλοι μαζί και καθώς ο καθένας ανέλυε την ιδέα του, άρχισε ο ίδιος βαρετός καβγάς. Τότε ο Ασπρόμαυρος Βασιλιάς βγήκε απ’ το δωμάτιό του και είπε στους υπηρέτες του:
    – Πιάστε αυτούς τους ξιπασμένους ιππότες και διώξτε τους μακριά! Δεν θέλω να τους ξαναδώ ποτέ πια στα μάτια μου!
      
    Οι υπηρέτες υπάκουσαν στις διαταγές του βασιλιά και έπιασαν τους εφτά Ιππότες των Χρωμάτων, τους έδεσαν όλους μαζί και τους έστειλαν πέρα από τα σύννεφα.
      
    Και τότε, έγινε το θαύμα! Συνέβη κάτι που κανείς δεν είχε φανταστεί. Εκεί, πέρα απ’ τα σύννεφα, δημιούργησαν την πιο όμορφη και εντυπωσιακή αψίδα που είχε δει ποτέ κανείς: το Ουράνιο Τόξο. Οι Ιππότες είχαν κρατήσει ο καθένας το χρώμα του, αλλά ήταν και τα εφτά χρώματα ενωμένα όλα μαζί. Σ’ όλη τη χώρα, οι άνθρωποι έστρεψαν γοητευμένοι τα μάτια τους προς τον ουρανό:
      
    – Τι πολύχρωμη αψίδα! Πόσα διαφορετικά χρώματα, και τι ωραία που είναι όλα μαζί!
        Είναι εκπληκτικό!
    * Ποχόλ Πόνς Ε. & Γκονθάλεθ Ι.Λ., (2003), (μτφρ. Βερίνα Χωρεάνθη), Μάθετε στα παιδιά σας 20 αξίες της ζωής, Άγκυρα,

    Τετάρτη, 17 Φεβρουαρίου 2016

    Η Αρχαιολογία απο το Α-Ω

    Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Δυτικής Αττικής Πειραιώς και Νήσων διοργανώνει  σε συνεργασία με το Χατζηκ.`Ιδρυμα κύκλο εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων, με σκοπό:

    •  οι μαθητές να γνωρίσουν το έργο των αρχαιολόγων
    • να κατανοήσουν τον τρόπο εύρεσης των αρχαίων
    • να παρακολουθήσουν τη διαδρομή ενός ευρήματος από το σκάμμα στην προσθήκη του μουσείου.
    Το σχολείο μας πήρε μέρος σε αυτό το πρόγραμμα.


    Συντονίστρια ήταν η Κα Πίνη και συμμετείχαν οι τάξεις: Δ΄, Ε΄ και Στ΄






    Στη συνέχεια μαθαίνουμε πώς γίνεται μια ανασκαφή







    `Eπειτα γίνεται διαλογή, καθαρισμός και συναρμολόγηση των ευρημάτων μέσα στην τάξη:








    Στη συνέχεια επισκεφτήκαμε το Αρχαιολογικό μουσείο Πειραιά  http://peiraiasnea.blogspot.co.id/2016/02/blog-post_81.html, όπου ξεναγηθήκαμε τόσο στις αίθουσες των εκθεμάτων,όσο και στο εργαστήρι συντήρησης.
    Μια καταπληκτική -αξέχαστη εμπειρία για όλους μας







    Μέσα στο σχολείο μας υπάρχει και το λατομείο, από όπου βγαίνει ο ακτίτης λίθος:





    Η γνωστή μας Πειραϊκή (χερσόνησος) τόσο κατά την αρχαιότητα όσο και λίγο παλαιότερα στις μέρες μας ονομάζονταν Ακτή. Ήταν ονομαστή για τα Λατομεία της, από τα οποία έβγαζαν το περίφημο Ακτίτη Λίθο, λευκόφαιου χρώματος, που σημαίνει λίθος εκ της Ακτής. Στην ουσία πρόκειται περί ενός είδους ασβεστόλιθου που οι ειδικοί τον ονομάζουν Μαργαϊκό Ασβεστόλιθο.
    Πολλά έργα της αρχαίας εποχής είχαν οικοδομηθεί με τον λίθο αυτό μεταξύ άλλων και το αρχαίο τείχος του Πειραιά αλλά και διάσπαρτα μνημεία σε όλη την Αττική.

    ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ:ΕΔΩ